Barstjes in het economische plaatje

De wereldeconomie is in 2018 goed op weg voor haar sterkste jaar sinds 2010. Ondernemers- en consumentenvertrouwen en capaciteitsbezetting zijn zowat overal hoog, wat in toenemende mate tot uiting komt in de economische activiteit. Internationale instellingen zoals het IMF en de OESO verwachten voor dit jaar een stevige economische groei, en voor volgend jaar meer van hetzelfde. Een positieve economische dynamiek blijft met voorsprong het meest waarschijnlijke scenario voor de komende kwartalen.

Toch verschijnen er stilaan barstjes in het economische plaatje. Zo zakte het ondernemersvertrouwen in de Eurozone en Japan de voorbije maanden al wat terug, al is het van hoge niveaus. Nadat de economische cijfers in Europa van midden 2016 tot eind 2017 continu boven de verwachtingen uitkwamen, vallen ze sinds het begin van het jaar eerder wat tegen. Dat heeft veel te maken met de opwaarts bijgestelde verwachtingen voor de Eurozone, maar positieve verrassingen lijken er voorlopig niet meer in te zitten.

data

De grootste barsten zitten evenwel in de financiële markten. De aandelenmarkten corrigeerden begin februari en bewegen sindsdien eerder zijwaarts. De markten lijken te twijfelen aan de fraaie economische vooruitzichten, waarbij het toegenomen risico van een handelsoorlog ook een rol speelt. Naast de aandelenmarkten is er ook de rentecurve (het verschil tussen de rente op lange en die op korte termijn). De Amerikaanse rentecurve was in het verleden een betrouwbare voorlopende indicator voor de economische activiteit. Daarnaast was een inversie van die curve (wanneer de lange rente onder de korte rente ligt) één van de beste en verst vooroplopende recessiesignalen.

us-curve

Vandaag is er nog geen sprake van een inversie van de Amerikaanse rentecurve, maar ligt die wel op z’n vlakst sinds 2007. De voorbije maanden klommen de obligatierentes op de kortere looptijden fors hoger in lijn met de renteverhogingen van de Fed, terwijl dat voor de rentes op de langere looptijden veel minder het geval was. Dat geeft aan dat de obligatiemarkt niet overtuigd is van de langetermijnvooruitzichten voor economische groei en inflatie. Als dat patroon ook de komende kwartalen blijft aanhouden, terwijl de Fed haar beleidsrente verder optrekt, dan zal de rentecurve naar het einde van dit jaar toe toch gaan flirten met inversie. En dan worden de recessiescenario’s heel wat realistischer.

De meeste indicatoren blijven wijzen op positieve economische vooruitzichten. Toch zijn er wat vraagtekens te stellen bij het vrij breed gedragen optimisme over de wereldeconomie. De waarschuwingslampjes die vandaag knipperen zijn geen reden voor paniek, maar wel voor meer dan gebruikelijke voorzichtigheid. Duur gewaardeerde activa, zoals o.m. nog altijd het geval is voor de Amerikaanse aandelenmarkt, zijn immers extra kwetsbaar voor ontgoochelingen.



Dit artikel werd geschreven door Bart Van Craeynest

op 30 maart, 2018

Bart Van Craeynest ging na zijn studies economie aan UFSIA aan de slag als econoom in de financiële sector. Hij volgt in deze functie al meer dan 15 jaar de Belgische en de internationale economische ontwikkelingen, en de impact hiervan op de financiële markten. Na een langere passage bij een grootbank werd hij in 2010 hoofdeconoom bij een Belgische financiële instelling. Sinds 2015 vervult Bart Van Craeynest bij Econopolis de rol van hoofdeconoom. Hij is medeverantwoordelijk voor de economische lijn van het huis en nauw betrokken bij het uittekenen van de beleggingsstrategie.