Belgische arbeidsmarkt draait op volle toeren

Deze week werd opgeschrikt door het nieuws van massale ontslagen bij Carrefour. Dat zorgde voor een hele reeks opmerkelijk misleidende reacties over onze economie en arbeidsmarkt. Beide doen het op dit moment goed, en het ziet er naar uit dat 2018 nog beter wordt. En daar zullen de ontslagen bij Carrefour niets aan veranderen.

screen-shot-2018-01-26-at-11-00-57

Het vertrouwen van de Belgische ondernemers klom in januari naar het hoogste niveau sinds 2011. Dat vertrouwen suggereert dat de economie goed op weg is naar een groei van meer dan 2%. De positieve dynamiek komt ook tot uiting op de arbeidsmarkt. De werkloosheidsgraad is teruggezakt tot 6,7%, het laagste niveau sinds 2008. Daarnaast creëerde de arbeidsmarkt het voorbije jaar zo’n 70.000 bijkomende jobs, of bijna 6.000 per maand. In Vlaanderen alleen al werden in de loop van 2017 bijna 260.000 vacatures uitgeschreven. De ontslagronde bij Carrefour is uiteraard slecht nieuws voor de betrokkenen (op z’n minst op korte termijn), maar aan het positieve klimaat op de Belgische arbeidsmarkt verandert dat niets. Zelfs in de detailhandel kwamen er de voorbije jaren nog jobs bij, zo’n 13.000 in de voorbije 10 jaar. De huidige situatie op de arbeidsmarkt laat vermoeden dat er voor de ontslagen werknemers meer dan voldoende andere jobkansen zijn, zeker met de nodige begeleiding en opleiding.

Het verhaal van Carrefour is er één van een bedrijf dat in een veranderende sector verkeerde keuzes gemaakt heeft, en zich nu noodgedwongen moet aanpassen om haar overlevingskansen op termijn overeind te houden. Dit voorstellen als een soort algemeen falen van onze arbeidsmarkt of het beleid slaat nergens op. Ook de roep om meer bescherming tegen collectieve ontslagen past in dat kader. Van alle industrielanden heeft België al veruit de meeste regeltjes rond collectief ontslag, maar dat kan niet verhinderen dat in sommige bedrijfsomstandigheden de economische realiteit zulke ontslagen noodzakelijk maakt.

Het Belgische arbeidsmarktbeleid laat inderdaad heel wat kansen liggen, maar zelfs het perfecte beleid zou niet verhinderen dat er bij bepaalde bedrijven mensen ontslagen worden. Het cruciale punt is dat er voortdurend nieuwe jobs bijgecreëerd worden. De klemtoon van het arbeidsmarktbeleid moet liggen op werkzekerheid, niet op jobzekerheid binnen één job via strakke bescherming tegen ontslag.



Dit artikel werd geschreven door Bart Van Craeynest

op 26 januari, 2018

Bart Van Craeynest ging na zijn studies economie aan UFSIA aan de slag als econoom in de financiële sector. Hij volgt in deze functie al meer dan 15 jaar de Belgische en de internationale economische ontwikkelingen, en de impact hiervan op de financiële markten. Na een langere passage bij een grootbank werd hij in 2010 hoofdeconoom bij een Belgische financiële instelling. Sinds 2015 vervult Bart Van Craeynest bij Econopolis de rol van hoofdeconoom. Hij is medeverantwoordelijk voor de economische lijn van het huis en nauw betrokken bij het uittekenen van de beleggingsstrategie.