Sir Martin Sorrell, comeback kid

Het is nog geen anderhalve maand geleden dat Sir Martin Sorrell opstapte bij zijn WPP of hij start reeds een nieuw avontuur in de reclamewereld. Sorrell legde met WPP een indrukwekkend parcours af. WPP staat voor “Wire and Plastic Products” en de roots ligt dus ergens helemaal anders: origineel was het bedrijf actief in de productie van boodschappentassen. Sorrell kocht 30% van het bedrijf in 1985 met als doel om het te gebruiken als platform om de marketing en reclamewereld te veroveren en we kunnen stellen dat hem dat gelukt is.

screen-shot-2018-06-01-at-16-38-07Het succesverhaal werd in grote mate geschreven door een resem aan succesvolle overnames, waarvan Ogilvy in 1989 en Young & Rubicam in 2000 de bekendste transacties zijn. Dit overnameparcours heeft WPP tot grootste reclamebureau in de wereld getorpedeerd, net voor concurrenten Publicis en Omnicom. Sorrell stond maar liefst 33 jaar aan het hoofd van WPP en is zo de langstdienende CEO van de FTSE 100 index. Het CEO-schap ging voor Sorrell gepaard met een uitzonderlijke remuneratie, waar hij in de goede jaren salarissen van 40 à 50 miljoen pond naar huis kon nemen. Zijn succesvolle carrière heeft hem dan ook een persoonlijk vermogen van zo’n half miljard pond opgeleverd, alsook het erepredicaat Sir.

Hoe is dit succesverhaal dan zo abrupt tot z’n einde kunnen komen? De grote reclamebureas zijn de laatste jaren in moeilijker vaarwater gekomen door de opkomst van vele kleine digitale spelers, alsook de strakkere budgetten bij klanten. De digitale opkomst heeft de reclamewereld stevig door elkaar geschud en hier hebben kleinere bedrijven en start-ups handig gebruik van gemaakt om hun plaats te veroveren in deze sector die vroeger gedomineerd werd door de grote spelers. Dit moeilijkere competitieve landschap werd dan gecombineerd met een klantenbasis die steeds meer overschakelt naar een “zero-based budgeting” aanpak, wat erop neerkomt dat budgetten een stuk strakker worden beheerd bij de traditionele grote klanten van WPP (denk aan de Unilevers en Procter & Gambles van deze wereld). Deze budget evolutie is direct gelinkt aan het digitale: bedrijven kunnen nu op een veel minder kostelijke manier een veel groter publiek bereiken via sociale media en dit is uiteraard geen gunstige situatie voor de traditionele reclamebureaus. We zien dan ook dat het aandeel WPP na een schitterende historiek maar liefst 40% van z’n waarde verloor sinds begin 2017.

Deze negatieve evolutie in de groei en winstgevendheid van de grote reclamebureaus zette de positie van Sorrell meer en meer onder druk, maar was niet de trigger voor zijn vertrek. De echte reden voor zijn afscheid blijft relatief vaag: er is sprake van “persoonlijk wangedrag en misbruik van bedrijfsmiddelen”. Het bedrijf wil echter niet verder ingaan op wat het hier meer specifiek mee bedoelt. Er zou momenteel een onderzoek gaande zijn naar wat er zich effectief heeft afgespeeld.

Sorrell verraste deze week echter vriend en vijand door zich nu reeds te wagen aan een nieuw avontuur in de sector waar hij alles heeft opgebouwd. Hij heeft immers een nieuw investeringsvehikel opgezet, S4 Capital, dat via een zogenaamde “reverse takeover” van Derriston Capital een platform creëert om marketing- en reclamebedrijven op te kopen en samen te brengen. Derriston wist mee te delen dat het reeds in gesprekken is met een select aantal overnameprooien. Op die manier komt Sorrell dus indrukwekkend snel terug en dit op een manier die heel sterk doet terugdenken aan zijn oorspronkelijke start met WPP. Het feit dat dit zomaar kan (Sorrell had bij WPP nooit een non-compete clausule) en de snelheid waarmee hij terugkomt zijn op z’n minst opmerkelijk te noemen.



Econopolis

Dit artikel werd geschreven door Econopolis

op 1 juni, 2018