Tegen de Chinese Muur

De Chinese Muur is een verdedigingslinie van ruim 6.000 kilometer. De eerste bouwsteen werd vermoedelijk al in de zevende eeuw voor Christus gelegd. Bedoeling was het Chinese Keizerrijk te beschermen tegen vijandelijke nomadische ruitervolkeren. Vandaag hoeft de Volkrepubliek China als grote reus natuurlijk geen invallen meer te vrezen, hoewel…

hanson-lu-423362-unsplash

De Trumpmuur

Dat Donald Trump een fan is van muren, is bekend. Dat hij het niet zo op China begrepen heeft ook. Trump vindt namelijk dat Amerika ‘great’ moet zijn en dat betekent in zijn ogen dat andere naties dus beter wat minder ‘great’ worden gehouden. De ‘greatest enemy’ is daarbij China. Hoe Trump de Chinezen klein moet houden wordt hem ingefluisterd door zijn Director of the White House National Trade Council, Peter Navarro, auteur van onder andere Death by China… Uitspraken als “Ze willen ons aan de onderhandelingstafel; redelijk klinken en toch geheel hun eigen wil doordrijven, ten koste van ons.” en “President Trump zal de moed hebben om een slechte deal met China te verwerpen.”, maken duidelijk dat Navarro niet meteen geneigd is zoete broodjes te bakken met China.

schermafbeelding-2018-11-19-om-10-07-32Navarro is er heilig van overtuigd dat te veel steunen op buitenlandse import gevaarlijk is voor de nationale veiligheid. We citeren: “China’s perverse interpretatie van kapitalisme combineert illegale mercantiele en protectionistische wapens die uiteindelijk de Amerikaanse industrie aanvalt. De ene job na de andere sneuvelt daardoor. Een ‘head-on confrontation’ tussen China en de Verenigde Staten is onvermijdelijk.” Trump voerde daarom afgelopen jaar stevige invoerheffingen in tegen China. In drie stappen trok hij de importtaksen op Chinese producten op met een waarde van 250 miljard dollar. Mogelijk gaat hij weldra naar 100% invoerheffingen.

“Thinking like Trump” is dat: de economische macht van China moet gebroken worden. Het “trade deficit” moet drastisch ingeperkt worden. Trump trekt alzo een virtuele muur op tegen China, dat snel reageerde en de importtaksen op Amerikaanse producten verhoogde. China is kwetsbaarder dan de Verenigde Staten voor een verdere escalatie van de handelsoorlog omdat het een groot overschot boekt op de onderlinge handel.

Zelf heeft Trump de economische wind in de zeilen. De belastingverlaging en de verhoging van de overheidsuitgaven hebben de jongste maanden de Amerikaanse economie een duw in de rug gegeven.

China in de problemen

alex-mao-568588-unsplashTrump weet dat hij de tijd mee heeft. Immers, China staat helemaal niet zo sterk als voorheen. In oktober 2018 schreven de Chinese banken leningen uit voor 697 miljard yuan (100 miljard dollar). Een maand eerder was dat nog 1,38 biljoen yuan… De economische groei nam in het derde kwartaal af tot proporties die doen denken aan de financiële crisis van 2008. Toen pompte de Chinese overheid nog 4 biljoen yuan (585 miljard dollar) in de economie.

Een scherpe correctie van de huisprijzen hangt eveneens in de lucht wat natuurlijk de economie niet ten goede komt. Als we naar de Chinese huizenmarkt kijken valt op dat meer dan een vijfde van alle woningen leeg staan. Dat zijn maar liefst 50 miljoen appartementen! Vergelijk dat met bijvoorbeeld Japan, Taiwan of de Verenigde Staten. Daar staat maar een goede 10% van de woningen leeg. Op 10 jaar tijd is het aandeel ‘second homes’ en zeker ‘third homes’ enorm toegenomen. Dat leidt tot hele appartementsblokken die leeg staan en tot volledige spooksteden.

schermafbeelding-2018-11-19-om-10-08-02China heeft nog meer katjes te geselen. Zo probeert het de stijgende schuldgraad van bedrijven en lokale overheden af te bouwen en de industriële, exportgerichte economie om te vormen tot een diensteneconomie. Die transformatie weegt echter op de groei. De politiek van president Xi Jinping en premier Li Keqjang – de zogenamade Xi-Li alliantie – om het land op te schuiven van snelle groei naar een meer duurzame en kwalitatieve en een ‘propere’ economie – met een scherpere controle op de financiële markten – komt met een prijskaartje.

De domino’s vallen om

Wat Trump over het hoofd ziet is dat door Chinese producten gedeeltelijk te bannen of enorm te belasten hij de consumptiegoederen voor “Joe Sixpack” uiteindelijk duurder maakt. Waardoor de koopkracht daalt en de inflatie stijgt. Als de rente dan verhoogd wordt kan dit bedrijven en gezinnen die veel schulden hebben in de problemen brengen. De schuldniveaus liggen immers historisch hoog. Zelfs dat van de eigen Amerikaanse overheid. Als het ondernemersvertrouwen aangetast wordt, zal dat op haar beurt de werkgelegenheid schaden.

Daar komt dan nog bij dat China heel wat Amerikaans staatspapier in handen heeft. Als het land door de invoerheffingen begint af te zien zou het die wel eens kunnen verkopen. Wat dan weer de rente omhoog kan duwen en de schuldproblemen in de Verenigde Staten zou verzwaren. Kortom, Trumps handelsvisie zou uiteindelijk wel eens nefast kunnen zijn voor de huidige Amerikaanse economische feestvreugde.

1 december wordt D-day. Dan plant Trump na de G-20 meeting in Buenos Aires een etentje met de Chinese president Xi Jinping. Vorige week hintte Trump plots dat er wel degelijk een handelsdeal zou mogelijk zijn en dat verdere heffingen bijgevolg mogelijk niet meer nodig zijn. Wat Trump uiteindelijk tijdens het etentje zal zeggen en beslissen mag echter Joost weten…

 



Econopolis

Dit artikel werd geschreven door Econopolis

op 19 november, 2018