Wat met de groei van de eurozone? 

We betalen in Italië, Frankrijk, Duitsland en België allemaal met de euro. Maar het ene euroland is het andere niet….

Stilte zonder storm?

gautam-krishnan-1301805-unsplashDe Verenigde Staten en China lijken de handelsstrijdbijl begraven te hebben. Tegen zijn natuur in heeft Donald Trump in de eerste maand van 2019 behoorlijk weinig twitterolie op het vuur gegooid. Tegelijkertijd veranderde Trumps binnenlandse antipode, de Federal Reserve, van koers waardoor er een ‘peis en vree’-situatie is ontstaan.

De Amerikaanse binnenlandse economie draait goed; de werkloosheid ligt historisch zeer laag is en de lonen stijgen… Maar voor ze haar beleid in deze of gene richting wil bijsturen wil de Amerikaanse centrale bank bekijken in hoeverre de wereldwijde economie aan het afkoelen is. Fed-voorzitter Jerome Powell stond erom bekend aanhanger te zijn van de idee dat de rente geleidelijk zou moeten worden verhoogd tot het niveau waar het stimulerend noch afremmend werkt voor de economie, maar die gedachtegang lijkt in de koelkast gestopt. In zijn persconferentie van eind januari gaf hij wel aan de groeicijfers in de eurozone met argusogen te bekijken en toekomstige plannen daaraan af te toetsen. Naast de Chinese groeicijfers en de ‘shutdown’ bepalen de lotgevallen van de eurozone de kwaliteit van zijn nachtrust, zo gaf Powell aan. En op de eurozone is het vandaag de dag moeilijk pijl te trekken.

Mixed feelings

De economie in de eurozone groeide in de laatste drie maanden van 2018 maar half zo snel als in het eerste kwartaal. Dat blijkt uit data die het statistische agentschap Eurostat 10 dagen geleden publiceerde. Vooral de Duitse economie krijgt het zwaar te verduren. De Duitse economie flirtte eind 2018 zelfs met een recessie. Omdat Duitsland een belangrijke handelspartner is voor België, laat dat zich ook bij ons voelen. De groei zakte in 2018 naar het laagste niveau in vier jaar.

willian-west-346731-unsplash

Verrassend genoeg heeft de gele hesjesbeweging relatief gezien weinig impact gehad op de economie in de Eurozone. De vrees was immers reëel dat deze beweging uiteindelijk op de groei van de Franse economie zou gaan wegen, maar dat is niet gebeurd. Het was dan ook een slimme zet van president Emmanuel Macron om als reactie op de aanblijvende protesten enkele belastingen terug te draaien en de economie van de nodige stimuli te voorzien. Opvallend genoeg – zeker voor wie Frankrijk een beetje kent – is er in het laatste kwartaal van 2018 ook behoorlijk weinig gestaakt. Frankrijk scoort, kortom, dus beter dan verwacht.

alex-vasey-1136412-unsplashItalië daarentegen is en blijft de slechte leerling uit de klas. Voor het eerst sinds 2013 bevindt De Laars zich in een recessie. De economie van het land is met 0,2% gekrompen ten opzichte van het derde kwartaal. Dat is meer dan analisten hadden verwacht. Op jaarbasis is er nog nipte groei, maar kwartaal op kwartaal is de economie in de tweede helft van 2018 gekrompen. De Italiaanse regering onder leiding van Giuseppe Conte probeert de economie te stimuleren, maar dat veroorzaakt als puntje bij paaltje komt toch vooral onrust op de financiële markten.

Giuseppe Conte erkende vorige week dat de economie van het land er niet goed voor staat en in het vierde kwartaal “waarschijnlijk” was gekrompen. De slechte economische cijfers vergroten de druk op de regering in Rome om in te grijpen. Bij het opstellen van de begroting gingen Conte en zijn ministers nog uit van een veel positiever economisch scenario. Het gevolg daarvan laat zich vooral bij Giovanni met de pet voelen. Het is voor de Italiaanse banken immers fors duurder geworden om zich te financieren, waardoor ze minder leningen kunnen/willen verstrekken aan de binnenlandse gezinnen en bedrijven.

 zoe-gayah-jonker-1144575-unsplash

Best Belgium

De eurozone zit dus vooral met mixed feelings. Cijfers van Eurostat maken duidelijk dat de economie van de eurozone in het vierde kwartaal van 2018 met 1,2% groeide vergeleken met 2017.Er is groei, maar spectaculair kan die bezwaarlijk genoemd worden. Ten opzichte van het kwartaal ervoor betekende dat een bescheiden groei van 0,2%.

Binnen de eurozone bleek België in januari een van de betere leerlingen van de klas. De Bel20, de index met de 20 belangrijkste namen van de Brusselse beurs, zette de op vier na beste maand van de afgelopen tien jaar neer: +7,3%. Alleen in 2009, na het slechtste beursjaar ooit en in 2015 ging het nog harder omhoog in een kalendermaand. Eerlijk is eerlijk, deze sterke maand kwam er natuurlijk wel na een bijzonder moeilijke periode op de beurzen. De Bel20 was begin december 20% onder de piek van januari 2018 gezakt, en belandde aldus in een berenmarkt. De maand januari zag er helemaal anders uit. In een maand tijd steeg een vijfde met meer dan 10 procent. Het moet zijn dat de stilte in de handelsstorm tussen de VS en China en de mogelijkheid tot een deftig brexit-akkoord veel beleggers inspiratie geeft…



Econopolis

Dit artikel werd geschreven door Econopolis

op 8 februari, 2019